Birkaç gündür Schumann'lar...
Robert Schumann bana hep iyi gelmiştir. Nedeni tipik çeşitlemeye, doğaçlamaya açık yapısı mıdır bilmem. Fakat dinlediğimde alıp götüren bir hassas gerçeklik vardır onun melodilerinde. Tabi eşi Clara'nın melodileri de öyle. Üç beş yıl önce Aydın Büke'nin akıcı kaleminden okumuştum "Romantizm'in Işığı Clara" isimli kitabı. Kitap, Clara'nın babası ve eşi Robert arasında, onların çevresiyle kurdukları ilişkileri tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermekteydi. Bir kaç yaz gününde, deniz kenarında dinlenirken onca hacimli kitabı neredeyse bir çırpıda okuyup bitirmiştim. Şimdi kütüphanemin neresinde acaba? Çünkü bazı yerleri çizdiğimi hatırlıyorum. Bir ara o kitabı bulursam bazı tümceleri paylaşmak isterim aslında. Neden mi? İnsan, insanın hassasiyeti konusu, ikili, üçlü ilişkilerin romantik duyuşla yıkanan halleri; bütün bunlar oldukça etkileyici bir şekilde roman-öğreti kitapta akıp gitmekteydi de ondan. Bu insanlar bize hassaslığın ne kadar da insan olan insana yak...