Anlamak için analoji!
Le Corbusier’in bu çalışmasını görünce, aklıma Picasso’nun 1937’ye ait Guernica’sı geldi. İki işe de bakınca hangisi daha yaratıcı? 30’lu yılların sanat aurasına dikkat kesilerek bu soruyu cevaplamak olanaklı, yanı sıra bunu anlamanın en kestirme ve garanti yolu plastik açıdan değerlendirmek. Her ikisi de yüzeyle ilgili nokta ve çizgiden yüzeye varmakta, fakat La Corbusier açık şekilde renk faktörünü devreye soktuğu gibi, bu faktörün en belirgin özelliğinin yardımıyla kompozisyonun daha soyuttan yana ve dönemine göre daha plastik açılı bir bakış açısıyla değerlendirmiş. Picasso’nun da en başarılı işidir kübist döneminin ardından; belki de bu yönde biriciktir. İtme-çekme La Corbusier’de renk ve renkle oluşan yüzeylerin zenginliğiyle gelirken, Picasso’da çizgi ve siyah beyaz ile grinin tüm tonları bağlamında ele alınmış. Her iki iş de başarılı bu açılardan. Ancak renk faktörünün La Corbusier’i illüstratif bir görüntüden rahatlıkla kurtaran, Picasso’yu ise söz konusu illüstratif boyu...